Saturday, March 9, 2013

இரவுமயக்கம்.

என்னவோ தெரியவில்லை.சனிக்கிழமை இரவு என்னால் மறக்க இயலாத நிகழ்வாக இருந்து விட்டது.
காலையில் நடைப் பயிற்சி செல்லும்போது வழக்கமாக சந்திக்கும் கண்கள்தான்.
மாலையில் பழ அங்காடியில் சந்தித்தபோது அந்த வசீகர கண்கள் என்னுடன் மின்மினியாய் பேசின.இமைகளில் இருந்த கலிங்கம் பளபளத்தது .கருவிழிகள் உருண்டு பக்கம் பார்த்தன.
பாதிப்பு  நேர்ந்துவிடக்கூடாதே என்கிற பயமாகவும் இருக்கலாம்.
கண நேரத்தில் காலையில் கடந்து விடும் கண்களை மாலையில் முழுமையாக பார்க்கநேரிடும் என நினைத்ததில்லை.
ஒரு ஆண் ஒரு பெண்ணை பார்க்கும்போது எங்கெல்லாம் அவனின் கண்கள் ஊர்வலமாகச் செல்லுமோ,எனது கண்களும் சென்றன.
அவள் விரும்புகிறாள் என்பதை தலை கவிழ்த்து விழி மட்டும் உயர்த்தி சிருங்காரமாக பார்த்தாள் .
அச்சம் எனக்கு.
வேறு யாரும் என்னை பார்த்து விடக்கூடாதே!
அவளுக்கும் இருந்தது.அடிக்கடி அங்கும் இங்கும் பார்வையை வீசியபடிதான் என்னை கவனிக்கிறாள்.
அவள் நிற்கும் இடம் நோக்கி நகர்ந்தேன்.வாழைப்பூ வாங்கியவள் மெதுவாக பேசினாள் .
அவளுக்கு செழுமையான தேகம்.வணங்காமுடியாக வார்க்கப்பட்ட  ஏராளமான மார்பகம்.
"என்ன பண்றீங்க?"
"உங்கள தான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்!"
"ஜோக்கா?"சிரித்தாள் "என்ன வேலை பார்க்கிறீங்கன்னு கேட்டேன்?"
"ஜர்னலிஸ்ட்."[நிருபர்னு சொன்னா கெம்பீரம் இல்லையோ என்கிற நினைப்பு.]
"டை அடிச்சா இன்னும் அழகா இருப்பீங்கன்னு உங்களை பார்க்கிற போதெல்லாம் தோணும்  ,ஆனா சொல்ல முடியிறதில்ல.என்னோட பிரதருக்கு உங்க வயசுதான் இருக்கும்.டை  அடிச்சிட்டா வயச கண்டு பிடிக்கமுடியாது. அவர் ஞாபகம்தான் உங்களைப் பார்க்கிறபோதெல்லாம் வரும்"என்றார் அந்தப் பெண்.
வக்கிரம் ஆண்களிடம்தான் இருக்கிறது.என்பதை உணர்ந்தேன்.அந்த பெண்ணரசியின் பார்வையில் சகோதரத்துவம் இருந்தது.ஆனால் எனது பார்வையில் காமம்.
என்னால் மறக்க இயலாத இரவு.

No comments:

திரிஷா வகையறாக்களை என்ன செய்ய ?

அடி வயிற்றில் அக்கினி...அதை பார்க்க பார்க்க வெறிதான் ஏறியது. சவுத் டில்லியில் ஒரு கொடியவன் வீதியில் படுத்துக் கிடந்த நாயை  செங்கலால்  அடி...