Tuesday, February 23, 2016

ஆசைநாயகிக்காக கட்டிய அரண்மனை..

  அன்புள்ளவர்களே,
எத்தகைய  கட்டுரைகளை  விரும்புகிறார்கள் என்றால்  சினிமா,அடுத்து  செக்ஸ்  பிறகுதான் அறிவியல் சார்ந்த  கட்டுரைகள்.

எழுதுபவர்களுக்கு எப்படி இருக்கும் என நினைக்கிறீர்கள்? ஒருவகையில்  நீங்கள் தான்  செக்ஸ் எழுத்தாளர்களை  ஊக்குவிக்கிறீர்கள்  எனவும் சொல்லலாம். மிகவும்  வருத்தமுடன்தான் இதை பகிர வேண்டியதிருக்கிறது, கட்டுரைகளை பற்றிய  தங்களின்  கருத்துகளைக் கூட  சொல்வதில்லை. இது  என்ன மனப்பான்மை என தெரியவில்லை.

வருத்தமுடன் சொல்கிறேன் நண்பர்களே! வருத்தமுடன் சொல்கிறேன்.!! 

அது  ஓர்  அடர்ந்தகாடு..

மண்பாத்திரத்தில்  பால் சுமந்து வருகிறாள்  இளம் பெண். 1354-ம் ஆண்டு. அந்த காலத்தில்  ஏழைப் பெண்  எத்தகைய  ஆடைகள்  அணிந்திருக்க முடியும்? அவளின் வளமான  வலிமையான  இளமையை  மறைப்பதற்கு கூட  போதிய ஆடைகள்  இல்லை. அவளுக்கு தலையில் இருக்கிற  பால் பாண்டம் கூட  சுமையாக இல்லை. இளமையின் திமிறலை அவளால்  அடக்க முடிய வில்லை..( பாலிருக்கும் கிண்ணம்  மேலிருக்கும் வண்ணம்  நீ  செய்த கோலமல்லவா? என்கிற பாடல்தான்  நினைவுக்கு வந்தது.)

வீடுகளை  இழந்தவர்களும் ,வீட்டை விட்டு ஓடி வந்தவர்களும்  ஒன்று சேர்ந்து  வாழ்கிற  அந்த சிறிய  கிராமத்தில்  வாழ்கிறார்கள். அவர்கள்தான்  அந்த பால் விற்கிற  இளம்பெண்ணின்  வாடிக்கையாளர்கள். அவளது பெயர்  குஜ்ரி! அவளது  வாடிக்கையாளர்களில்  மான்களை  வேட்டையாட வருகிற ஒரு வேட்டைக்காரனும்  ஒருவன். அவனது   ஆடைகளும்  தோரணையும்  அவனை   பிரபு வீட்டுப் பிள்ளையாக  அடையாளம்  காட்டியது.

அவனுக்கு  அவள் மீது ஆசை, அவளுக்கும்தான்! 

அவன்  பெரிய வீட்டுப்பிள்ளை  என்பதால்  அல்ல. அவனை அவள் உளமார  நேசித்தாள்!

அவனும்தான். அவளுக்காக  எதற்கும்  துணிந்திருந்தான். 

அவன்  வேறு  யாருமில்லை ,துக்ளக். பெரோஸ் ஷா  துக்ளக்.

குஜ்ரியை  தன்னுடன்  டில்லிக்கு  வந்துவிடுமாறு  அழைத்தான். 

அவள் மறுத்து விட்டாள்!

அதனால் ஹரியானா  அருகே  ஹிசார் என்கிற இடத்தில் ஒரு மாளிகையை  கோட்டையுடன் உருவாக்கினான்.

அது சிதிலம் அடைந்து  கிடந்தாலும்  காதலின் சின்னமாக  நிற்கிறது.

  

No comments:

உன் மீது மட்டுமா உன் மகன் மீதும்....!

படுக்கை அறையில் நீல நிற விளக்கு..வெகு நேரமாக சிரித்தபடியே  அந்த போம் மெத்தையை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. இன்னும் நள்ளிரவு ஆகவில்லை.மணி ப...