ஞாயிறு, 31 டிசம்பர், 2017

எனது மனைவியை இழந்த நாளிது.

2014--ஜனவரி 1.
அடியேனுக்கு விருது வழங்கும் நாள்.

என்னை வழி அனுப்பியவள் நெற்றியில் திருநீறு இட்டுக்கொள்ளுங்கள்
எனச் சொன்னவள்

அவள் வழியில் சென்றுவிட்டாள்
என்னை கதியற்றவனாக்கி.

நான்கு ஆண்டுகளாக
அவள் இல்லாமல் நான்!

கண்ணாடி முன் நின்றால்
அரூபனாகனாக .- என்னில்
பாதி அவள் இல்லை!

உயிர் இருக்கிறது.உணர்வு இற்று.
நடமாடும் சவம் .நரக வாழ்க்கை.

பள்ளி சென்று திரும்பும் இருவழியிலும்
பாத்தி கட்டி வளர்த்த காதல்.
பாதியிலேயே அழிக்கப்படுமோ ?

எதிர்ப்புகள் எனது பக்கம்.
ஒற்றையன் என்பதால்
எம்காதலுக்கு தலை வணங்கியது.

வாழ்ந்தவாழ்க்கையில்
கசப்பும்இனிப்பும்
கலந்திருந்தது.

நீ கண்ணகி .
நான் கோவலன்.
குற்ற உணர்வுடன்

கணவன்.

இது எனது ஒப்புதல் வாக்குமூலம்

கருத்துகள் இல்லை: