ஞாயிறு, 3 டிசம்பர், 2017

முதலிரவு பால் குடிக்கும் ரகசியம்.

                                  முதலிரவு. அன்று காலையில்தான் திருமணம் நடந்தது. இரவில் இருவரும் முதன்முதலாக சந்திக்கிறார்கள். மாப்பிள்ளை கட்டிலில்  காத்திருக்கிறான்.அவனது கனவு,எண்ணம் எல்லாமே அவளுடன் கூடும் ஆசையாகவே இருக்கும். பெரும்பாலும் அவன் பதட்டப்படுவதில்லை.

                                ஆனால் அவள் அப்படி இருக்கமாட்டாள்.

                             அம்மாவோ,அக்காவோ யாரோ ஒருவர் அவளின் கையில் பால் சொம்பு கொடுத்து சில பல உபதேசங்கள் சொல்லி அறைக்குள் அனுப்பி வைக்க ...அவள் பதட்டப்படுகிறாள். "அவர் பேசுவாரா அல்லது நாம் முதலில்  பேசுவதா?"

                  அவளை பெயர் சொல்லி அழைப்பதா அல்லது "ங்க" போடுவதா ...அவனுக்கும் படபடப்பு.

                எப்படியோ..."வாம்மா ..வசந்தி!" என்கிறான். "ம்" என்கிறாள் அவள். வந்ததும் அருகில் இருந்த மேஜையில் பால் சொம்பை வைத்து விட்டு அவனது பாதம் தொட்டு கண்களில் ஒற்றிக்கொண்டு மஞ்சள் மணம் மாறாத தாலியையும் கண்களில் ஒற்றிக் கொள்கிறாள்.

               சில வினாடிகள் மலர் மணம் தவிர அந்த சிற்றறையில் வேறு மணம் எதுவும் இல்லை. மின் விளக்குத் தவிர அகல் விளக்கும் ஒளிர்கிறது.

             புதிய பஞ்சு மெத்தையை லேசாக தட்டி ''உக்காரேன்...பேசுவோம்."! என்றான். அவளும் உட்கார்ந்தாள். "என்னத்த பேசறது? காலாகாலத்தில் லைட்ட அணைக்காம?" அவனது உள்மனம் சொன்னாலும் அடக்கமுடன் இருந்தான். அவளுக்கு சங்கடம்தான்.உட்கார சொல்லிவிட்டு ஒன்றும் பேசாமல் இருந்தால் அவள்தான் என்ன செய்வாள்? மெதுவாக எழுந்து பால் சொம்பிலிருந்து டம்ளரில் பாலை ஊற்றி நீட்டினாள்.

              பயலுக்கு சினிமா ஞாபகம். "உன் உதடு இருக்கிறபோது இது எதுக்கு வசந்தி பாலு?"என்று அவளை  தன்பக்கமாக இழுத்து அமர்த்திக்கொண்டான்.

                  "அப்படி எல்லாம் சொல்லாதிங்க"என அவனது வாயை மருதாணி பூசியிருந்த விரல்களை கொண்டு பொத்தினாள்.

                  "ஏன் அப்படி சொல்லக்கூடாதுங்கிறே"?
                   இருவர்க்கும் வெட்கம் விலகிவிட்டது என்றே சொல்லலாம். தொட்டாச்சு .பேசியாச்சு.அப்புறம் என்ன? தெளிவாகப் பேச ஆரம்பித்தாள். எல்லாப்  புகழும் சொல்லிக்கொடுத்து அனுப்பியவர்களுக்குத்தான்!

                  " புது வீட்டுக்கு போறபோது பால் காச்சுறோம்.பொங்கலுக்கு பால் பொங்கல்தான் முக்கியம்.பால் பொங்கணும்.அப்புறம் அப்போ இப்போன்னு இழுத்துக்கிட்டிருக்கிற ஜீவனுக்கு பால்தானே ஊத்துறோம்.பசு மாடு காமதேனுவாம்.தாய்ப்பாலுக்கு சமமா பசுப்பால்தான்."

              "வசந்தி..சும்மா சொல்லக்கூடாது.ஆயிரம் காலத்துக் கிழவிதான் நீ" என்று செல்லமாக கன்னத்தில் ஒரு கிள்ளு !" ம்ம்..அப்புறம் ?"  

          இப்பத்தான் அவளுக்கு நிஜம்மாகவே மனசு தடதடக்கிறது.

         அவனை பார்க்காமல் அகல் விளக்கை பார்த்து பேசினாள்.

         "பால்ல குங்குமப்பூ போட்டுருக்கு.நாம்ப ஒண்ணா சேர்றபோது ரெண்டு பேர் உடம்பும் சூடாகுமாம்."

         "ஓ...அப்படியா கண்ணு?"

           "கிண்டல் பண்ணாதிங்க.சூட்டுக்கு பால் நல்லது. சீக்கிரமா குழந்தை பெத்துக்க முடியும்..உயிரணு அதிகமாகுமாம்.உடம்பு களைச்சாலும் நல்ல தூக்கம் வரும்.அதனால்தான் முதலிரவில் பால் குடிக்கிறது" என்று சொல்லி முடித்தாலோ என்னவோ மின் விளக்கை முதலில் அணைத்தான்.
     
                                 

                       

கருத்துகள் இல்லை: